#रोखठोक_दयानंद_नेने
🧩 *एक ज्येष्ठ मित्राचा सल्ला – नवनाथ बन, भाषा जरा सबुरीने वापरा!*
नवनाथ बन, तुमची पदवीधर मतदारसंघाच्या निवडणुकीनंतरची पत्रकार परिषद मी पाहिली. शिवसेनेचे नेते आणि उपमुख्यमंत्री एकनाथ शिंदे यांच्याबाबत तुम्ही उपस्थित केलेले प्रश्न, त्यानंतर निलेश राणे आणि रवींद्र धंगेकर यांच्याशी झालेला वाद, या सगळ्या घडामोडी पाहिल्यानंतर काही गोष्टी तुम्हाला सांगाव्याशा वाटल्या. टीका म्हणून नव्हे, तर एका ज्येष्ठ मित्राने तरुण सहकाऱ्याला द्यावा असा हा सल्ला आहे.
• नवनाथ, तुमचा प्रवास निश्चितच प्रेरणादायी आहे. एक तरुण, ABP माझासारख्या माध्यमातून पत्रकारितेचा अनुभव घेतो, फडणवीसांच्या नजरेत येतो - भाजपच्या मीडिया व्यवस्थापनात महत्त्वाची जबाबदारी सांभाळतो, पक्षाचा प्रवक्ता बनतो आणि अतिशय कठीण अशा मानखुर्दमधून निवडणूक लढवून नगरसेवक होतो. हा प्रवास एका दिवसात घडलेला नाही. त्यामागे कष्ट, महत्त्वाकांक्षा आणि संधीचं सोनं करण्याची क्षमता आहे.
• तुम्ही हुशार आहात, निर्भीड आहात आणि राजकीय चर्चेत स्वतःची उपस्थिती ठळकपणे नोंदवता. अल्पावधीत मिळवलेलं यश पाहता तुमच्याकडून भविष्यात मोठ्या अपेक्षा ठेवायला हरकत नाही. पण याच टप्प्यावर एक गोष्ट लक्षात ठेवणं आवश्यक आहे—राजकारणात आक्रमक असणं आणि आक्रस्ताळं असणं यात मोठा फरक आहे.
• भाजपचा प्रवक्ता म्हणून विरोधकांच्या आरोपांना प्रत्युत्तर देणं, पक्षाची बाजू ठामपणे मांडणं आणि प्रसंगी विरोधकांना त्यांच्या भाषेत उत्तर देणं ही तुमची जबाबदारी आहे. त्याबद्दल दुमत नाही. पण प्रत्येक उत्तराला धारदार शब्दांची किंवा व्यक्तिगत टोमण्यांची जोड द्यावीच लागते असं नाही. संयत भाषेत केलेली बोचरी टीका अनेकदा अधिक प्रभावी ठरते.
• राजकीय संवादात एक सोयीची पद्धत रूढ झाली आहे—समोरच्याला चिथावणी द्यायची, त्याच्याकडून प्रतिक्रिया मिळवायची आणि मग त्या प्रतिक्रियेवर आणखी राजकारण करायचं. या खेळात प्रसिद्धी मिळते, सोशल मीडियावर व्हिडिओ व्हायरल होतात, समर्थकांकडून टाळ्या मिळतात; पण त्याचवेळी अनावश्यक शत्रुत्वही निर्माण होतं. क्षणिक प्रसिद्धीच्या मोहात दीर्घकालीन राजकीय संबंध आणि स्वतःची विश्वासार्हता पणाला लावू नका.
• विशेषतः पदवीधर मतदारसंघाच्या निकालानंतरच्या घडामोडींमध्ये तुम्ही अधिक सावध राहायला हवं होतं, असं मला वाटतं. पक्षाची भूमिका मांडणं आणि पक्षातील किंवा मित्रपक्षातील वरिष्ठ नेत्यांशी संघर्षाची ठिणगी पडेल अशी भाषा वापरणं या दोन वेगळ्या गोष्टी आहेत.
👉 आणि एक महत्त्वाचा मुद्दा—स्वतःचा वापर होऊ देऊ नका!
• तुमच्या आक्रमकतेचा राजकीय फायदा घेणारे अनेक असतील. पण त्यातून निर्माण होणारे वाद, कटुता आणि परिणाम मात्र शेवटी तुम्हालाच हाताळावे लागतील. प्रत्येक राजकीय संघर्षात स्वतःला झोकून देण्याची गरज नसते. कोणत्या मुद्द्यावर बोलायचं, किती बोलायचं आणि कुठे थांबायचं, हे समजणं हीदेखील राजकीय परिपक्वता आहे.
• भाजपला प्रवक्त्यांची मोठी आणि समृद्ध परंपरा लाभली आहे. अटलबिहारी वाजपेयींचं वक्तृत्व, अरुण जेटलींची तर्कशुद्ध मांडणी, सुषमा स्वराज यांची प्रभावी संवादशैली आणि प्रमोद महाजन यांची राजकीय चतुराई—या सगळ्यांकडून शिकण्यासारखं बरंच आहे. विरोधकांना उत्तर देताना वैचारिक ताकद, अभ्यास आणि भाषेचा संयम यांचा संगम साधता आला पाहिजे. प्रत्येक वेळी आवाज चढवण्याची गरज नसते; कधी कधी शांतपणे मांडलेला मुद्दाही समोरच्याला निरुत्तर करतो.
• तुम्ही अजून राजकारणात नवीन आहात. तुमच्यापेक्षा अधिक अनुभव असलेले अनेक नेते आज तुमच्या संपर्कात आहेत. त्यांच्याशी मतभेद असू शकतात, संघर्षही होऊ शकतो; पण संबंधांचे पूल जाळून टाकण्यात शहाणपण नाही. आज तुमच्या पाठीशी असलेलं पक्षाचं पाठबळ उद्या कोणत्या परिस्थितीत असेल, हे कुणी सांगू शकत नाही. म्हणून स्वतःची ताकद, स्वतःची ओळख आणि स्वतःचे संबंध जपायला शिका.
• नवनाथ, तुम्ही केवळ भाजपचे प्रवक्ते म्हणून ओळखले जाऊ नये. तुमच्यात एक सक्षम राजकीय नेता होण्याची क्षमता आहे. त्यासाठी वक्तृत्वाबरोबरच संयम, अभ्यास, समतोल आणि प्रसंगी मौन बाळगण्याचं शहाणपणही अंगीकारावं लागेल.
• निर्भीड राहा, पण बेधडकपणाला उद्धटपणाची जोड देऊ नका. आक्रमक राहा, पण भाषेची प्रतिष्ठा सोडू नका. विरोधकांना उत्तर द्या, पण प्रत्येक वादात स्वतःला ओढून घेऊ नका.
हा अनाहुत सल्ला मला खूप कळते हे दाखवण्यासाठी नाही, तर तुमचं राजकीय भवितव्य अधिक उज्ज्वल व्हावं यासाठी आहे.
शेवटी एवढंच—राजकारणात शब्दांनी टाळ्या मिळवणं सोपं असतं; पण त्याच शब्दांनी आदर मिळवणं ही खरी किमया असते!
ऑल दी बेस्ट 🙏
-- दयानंद नेने
31 ऑक्टोबर 2026
Comments
Post a Comment